Wydarzenia z krakowskiego Rynku były swoistym testem dla wszystkich. Celująco egzamin zdały służby ratownicze, obecni w miejscu tragedii ludzie, a dzięki postawie rannych policjantów – również ich formacja. A władza? Tu z peanami bym się nie rozpędzał…
Byłem na Rynku w Krakowie kilkadziesiąt minut wcześniej. Nikt do mnie nie strzelał, masakry nie widziałem, nikogo nie ratowałem; w ogóle nie miałem pojęcia o tym, co się stało. Kiedy doszło do strzelaniny, siedziałem wygodnie w jednej z restauracji na skraju Kazimierza; chyba już byłem po żurku i czekałem na drugie danie. W środku było przyjemnie, ciepło. Wśród gości przeważali zagraniczni turyści – tak jak ja nieświadomi tego, co się stało i potencjalnego zagrożenia. Ci, którzy zjedli, wychodzili. Ktoś z pieskiem na smyczy, ktoś targał kota w futerale, ci, którzy mieli mniej szczęścia, wychodzili z dziećmi czy wnukami. Obsługa uśmiechała się do wszystkich równie życzliwie, życząc im miłego dnia w kilku językach.
Nikt nic nie wie…
O tym, co się stało, dowiedziałem się od naszego znakomitego Autora Andrzeja Gerlacha, a było to dwadzieścia, dwadzieścia kilka minut po piętnastej. Chcąc zdobyć pełniejszą wiedzę, zadzwonił do pewnej bardzo ważnej i z racji funkcji wpływowej osoby w Krakowie.
Nic nie wiedziała, a o masakrze też dowiedziała się od dr. Gerlacha. Kelner, który przyniósł mi drugie danie, miał mniejszą wiedzę ode mnie, bo niby mieliśmy dostęp do tych samych informacji w internecie, ale on pracował: przyjmował zamówienia, roznosił michy, kasował należności i wypuszczał uśmiechniętych klientów z psami, kotami i dziećmi.
Chwilę po godz. 16 wyczytałem, że sprawca został postrzelony i zatrzymany. Nie było potwierdzenia, że działał sam, a równocześnie pojawiały się informacje, że mógł mieć wspólnika. Potrzebowałem się przemieścić na spotkanie, ale miałem problem z zamówieniem transportu (Uber, Bolt), bo kierowcy nie chcieli brać zleceń z miejsca, w którym byłem. Dlaczego, wyjaśnił mi kelner: włączył telefon i pokazał mi powód na mapie miasta – znajdowaliśmy się 200-250 metrów od miejsca, w którym doszło do postrzelenia policjantów i zamachowca... Cały felieton redaktora naczelnego Faktów po Mitach Dariusza Cychola na łamach tygodnika.