Prezydent Karol Nawrocki to obecny bohater fantazji polskich prawicowych publicystów. Za dnia politycznych, nocami snów o potędze erotyką podszytych.
„Prezydent sonduje generałów” – ogłasza redaktor Marek Pyza we wstępniaku tygodnika „Sieci”. Lidera lizusostwa i niedawnych miłosnych aktów strzelistych wobec pana prezesa Kaczyńskiego. Ale miłość prawicowych publicystów na pstrym koniku jeździ. Tej jesieni to prezydentowi Nawrockiemu wszyscy psalmy grają.
Usta Jego
„11 listopada na Placu Piłsudskiego z ust prezydenta Karola Nawrockiego padło wieleważnych słów. Fragmentem, który szczególnie zapadł mi w pamięć, było sięgniecie dopoczątków upadku I RP w końcówce XVIII w., kiedy część elit magnackich rościła sobiepretensje do całości Rzeczpospolitej, a gdy wybrany w wolnej elekcji król nie zgadzał się ztymi elitami, to wytaczały mu one wojnę totalną, oglądając się także niestety na obcestolice – na Berlin, na Moskwę. Brzmi brutalnie aktualnie” – pisze redaktor Pyza.
Nie wiem, czy Pyza pisze to z ideowym przekonaniem, czy z cynizmem. Na pewno piszedla czytelników, którzy polskiej historii nie znają. Równanie królów z sarmackiej „wolnejelekcji” z Nawrockim, wybranym w wyborach powszechnych, gloryfikuje manipulowaneprzez obce mocarstwa elekcje, uwłacza mandatowi obecnego prezydenta.
Aluzyjne porównywanie tuskowej koalicji do zdradzieckiej konfederacji targowickiej wspieranej przez Moskwę i Berlin jest chybione. Berlin, czyli ówczesne Prusy, targowicy nie popierały. Udzielały poparcia „wybranemu w wolnej elekcji królowi” Stanisławowi Augustowi. Podobnie jak Moskwa. Potem dogadały się z Moskwą i dokonały rozbioru Polski, bo ówczesne elity polityczne były tak skłócone, że nie potrafiły obronić suwerenności i niepodległości państwa polskiego.Tego prawicowy intelektualista Pyza nie dostrzega. Upaja się, że prezydent Nawrocki cytuje Waldemara Łysiaka, „jak zawsze z głowy”. Niesamowite, nieprawdaż? Kanclerska głowa z tej głowy państwa... Cały felieton redaktora Piotra Gadzinowskiego na łamach tygodnika.