Po wyborach do amerykańskiego Kongresu musiała Panu zrzednąć mina…
Włożył Pan wszystkie jajka do jednego koszyka. Stał się Pan polskim i europejskim eksponentem ruchu MAGA (Make America Great Again). Przyjął Pan jego ultrakonserwatywne wartości (z którymi przecież Pan w pełni się utożsamia). Bardzo chciał Pan stanąć na czele, w pierwszym rzędzie, światowej kontrrewolucji zamierzającej narzucić demokratycznym społeczeństwom te wartości drogą mieszania w kampaniach wyborczych, m.in. słowem Donalda Trumpa i serwisem X Elona Muska. W trakcie swojej kampanii wyborczej jeździł Pan do Waszyngtonu specjalnie po to, żeby zdobyć fotkę z obecnym prezydentem USA, obaj ze sztucznymi uśmiechami na twarzy i kciukami uniesionymi w górę. Kto wie, może wówczas to zadziałało? Ostatecznie wygrał Pan o włos.
Zapisał Pan się do trumpowej Rady Pokoju, nalegał, żeby rząd wyasygnował na ten cel cały miliard dolarów, czyli prawie 4 miliardy złotych. Tyle mniej więcej kosztuje zakup jednej eskadry (16 sztuk) samolotów bojowych typu FA-50. Może z tego wyciągnie Pan jakiś wniosek, jako zwierzchnik Sił Zbrojnych RP. Bo o tej Radzie nikt już nie pamięta, a kilku dyktatorów z różnych krańców świata żądane przez Trumpa pieniądze wpłaciło…
Dobrze, że nie zrobili tego premier Tusk i minister finansów Domański, których zresztą oskarża Pan o niepilnowanie równowagi finansów publicznych.
Tuska wypchnął Pan – rękoma Adama Bielana, dzięki jego wpływom w sekretariacie Susie Wiles, ówczesnej szefowej personelu Białego Domu (właśnie straciła stanowisko wskutek klęski Republikanów w wyborach do Kongresu) – z rozmów między Trumpem a Europejczykami na temat wojny Rosji w Ukrainie. Raz go Pan zastąpił, online, później żadnego z Was do stołu już nie zapraszano. Od tamtej pory wszystko działo się ponad naszymi głowami.
Chełpił się Pan „przyjaźnią” ze swoim amerykańskim odpowiednikiem, ale jedyna karta, jaką ma Pan w ręku w tym względzie, to numer jego komórki, na który może Pan wysyłać SMS-y. Bo telefonów nie odbiera. Na SMS-y też nie odpisuje. Nie przeszkadzało to Panu naigrywać się z premiera i ministra spraw zagranicznych, że nie mają oni wejścia do Białego Domu... Cały artykuł Jakuba Jabłońskiego z ważnymi pytaniami do Pana Nawrockiego na łamach tygodnika.